7. Liczby zespolone II#
7.1. Argument#
Stwierdzenie 7.1
Dla każdej liczby zespolonej \(z\neq 0\) istnieje dokładnie jedna liczba \(\alpha\in\rr\) spełniająca zależności:
Definicja 7.1
Argumentem głównym liczby \(z\in\cc\setminus\Set{0}\) nazywamy kąt \(\alpha\) z powyższego stwierdzenia i oznaczmy go przez
Argumentem liczby \(z\in\cc\setminus\Set{0}\) nazywamy dowolny kąt \(\varphi\in\rr\) spełniający równania:
Narration
Zbiór wszystkich argumentów liczby \(z\in\cc\setminus\Set{0}\) oznaczamy przez \(\ArgSet z\subseteq \rr.\) Jest jasne, że
Uwaga 7.1
Argument liczby zespolonej \(0\) nie jest określony.
-
W celu znalezienia argumentu liczby zespolonej można posłużyć się równaniami z Stw. 7.1. Najłatwiej skorzystać z tego, że argument liczby \(z\in\cc\setminus\Set{0}\) jest miarą \(\varphi\) kąta skierowanego na płaszczyźnie zespolonej utworzonego przez rzeczywistą dodatnią półoś oraz półprostą wychodzącą z \(0\) przechodzącą przez \(z .\)
Ćwiczenie 7.1
Znajdźmy argument główny i zbiór argumentów liczb:
Rozwiązanie
Zaznaczamy na płaszczyźnie zespolonej podane liczby i odczytujemy, że:
Dla 3. ostatnich liczb musimy użyć funkcji cyklometrycznych:
7.2. Postać trygonometryczna#
Narration
Zauważmy, że liczbę zespoloną \(z\neq 0\) można zapisać jako
gdzie \(\varphi \in \ArgSet z .\)
Definicja 7.2
Postacią trygonometryczną liczby zespolonej \(z\in \cc\setminus\Set 0\) nazywamy zapis
gdzie \(r=|z|\in\rr_+\), \(\varphi\in\ArgSet z .\)
Narration
Postać trygonometryczna liczby zespolonej nie jest określona jednoznacznie.
Stwierdzenie 7.2
Niech
Wówczas
Ćwiczenie 7.2
Znajdźmy postać trygonometryczną liczb:
Rozwiązanie
Korzystając z wyników poprzedniego ćwiczenia i obliczonych modułów otrzymujemy:
Podkreślmy, że co prawda zachodzi równość
ale prawa strona nie jest postacią trygonometryczną liczby \(-1+2j\).
Uwaga 7.2
Postać trygonometryczna pozwala dobrze zinterpretować mnożenie liczb zespolonych na płaszczyźnie zespolonej. Dla
mamy
To oznacza, że:
Stwierdzenie 7.3
Dla dowolnych liczb zespolonych \(z_1, z_2 \in \cc \setminus\Set{0}\) zachodzą zależności:
\(\exists k\in\zz\quad \ArgPrincipal(z_1\cdot z_2) = \ArgPrincipal z_1 + \ArgPrincipal z_2 + 2k\pi\ ;\)
\(\ArgSet(z_1\cdot z_2) = \Set{\ArgPrincipal z_1 + \ArgPrincipal z_2 + 2k\pi : k\in\zz} .\)
Stwierdzenie 7.4
Niech liczby \(z_1,\, z_2,\, z \in \cc\setminus \Set{0}\) mają postaci trygonometryczne:
dla pewnych \(r,\, r_1, \, r_2 \in \rr_+\) oraz \(\varphi,\, \varphi_1,\, \varphi_2 \in \rr .\) Wówczas:
\(\displaystyle z_1 \cdot z_2 = r_1 r_2\cdot\left(\cos \Paren{\varphi_1 + \varphi_2} + j \sin \Paren{\varphi_1 + \varphi_2}\right)\)
\(\displaystyle \dfrac{z_1}{z_2} = \dfrac {r_1} {r_2}\cdot\left(\cos \Paren{\varphi_1 - \varphi_2} + j \sin \Paren{\varphi_1 - \varphi_2}\right)\)
\(\displaystyle \overline{z} = r\cdot\left(\cos \Paren{-\varphi} + j \sin \Paren{-\varphi}\right)\)
\(\displaystyle -z = r\cdot\left(\cos \Paren{\varphi + \pi} + j \sin \Paren{\varphi + \pi}\right)\)
\(\displaystyle z^ n = r^n\cdot\left(\cos \Paren{n \cdot\varphi} + j \sin \Paren{n \cdot\varphi}\right) \quad\) dla \(n\in\zz \quad\) – wzór de Moivre’a.
Ćwiczenie 7.3
Obliczmy (czyli znajdźmy postać kanoniczną) liczby \( \dfrac {(1 + j)^{22}}{\Paren{\sqrt 3 - j}^{21}} . \)
Rozwiązanie
Zaczynamy od znalezienia postaci trygonometrycznych liczb w podstawach licznika i mianownika:
Korzystając ze wzoru de Moivre’a i wzoru na dzielenie otrzymujemy:
7.3. Postać wykładnicza#
Narration
Potrzeba dość zaawansowanej analizy matematycznej by dowieść (i zrozumieć) jeszcze jednej, niezwykle użytecznej, postaci liczb zespolonych. Mówiąc w ogromnym skrócie, funkcję wykładniczą \(z \mapsto e^{\ z}\) można rozpatrywać dla wszystkich liczb zespolonych \(z\in\cc .\) Następnie pokazuje się, że dla \(\Quad{z = x + yj \in \cc}\) mamy
W szczególności biorąc \(x=0\) otrzymujemy (dla \(y\in \rr\))
Definicja 7.3
Postacią wykładniczą liczby zespolonej \(z\in\cc\setminus\Set 0\) nazywamy zapis
Uwaga 7.3
Po wstawieniu \(y=\pi\) do wzoru Eulera dostaniemy jego szczególny przypadek
Proszę zauważyć, że w piękny sposób wiąże on \(5\) fundamentalnych stałych matematycznych!
Stwierdzenie 7.5
Załóżmy, że:
dla pewnych \(r,\, r_1, \, r_2 \in \rr_+\) oraz \(\varphi,\, \varphi_1,\, \varphi_2 \in \rr .\) Wówczas:
\(\displaystyle z_1 \cdot z_2 = r_1 r_2\cdot e^{\, \Paren{\varphi_1 + \varphi_2} j}\)
\(\displaystyle \dfrac{z_1}{z_2} = \dfrac {r_1} {r_2}\cdot e^{\, \Paren{\varphi_1 - \varphi_2} j}\)
\(\displaystyle \overline{z} = r\cdot e^{\, -\varphi j}\)
\(\displaystyle -z = r\cdot e^{\, \Paren{\varphi + \pi} j}\)
\(\displaystyle z^ n = r^n\cdot e^{\, n \cdot\varphi j}\) dla \(n\in\zz \qquad\) – wzór de Moivre’a.
Ćwiczenie 7.4
Zilustrujmy zbiór liczb zespolonych spełniających warunek:
\(z \cdot |z| + \overline{z}^{2} = 0 \)
\(-{\pi} < \ArgPrincipal \Paren{-3 z^4} \leq \dfrac \pi 2 \)
\(\RealPart \Paren{\left(j + 1\right)\cdot \overline{z}^5} < 0 .\)
Rozwiązanie
Widać, że jednym z rozwiązań jest \(z=0 .\) Przyjmując \(\displaystyle 0 \neq z = r\cdot e^{\, \varphi j}, \ r\in \rr_+, \ \varphi\in [0, 2\pi)\) obliczamy:
\[\begin{split}\displaystyle \begin{aligned} z \cdot |z| + \overline{z}^{2} = 0 & \qlq z \cdot |z| = - \overline{z}^{2} \\ r^2\cdot e^{\, \varphi j} = r\cdot e^{\, \varphi j} \cdot r & = - \Paren{\overline{ r\cdot e^{\, \varphi j} } }^{2} = -1 \cdot \Paren{r\cdot e^{\, -\varphi j}}^{2} \\ & = 1\cdot e^{\, \pi j}\cdot r^2\cdot e^{\, -2\varphi j} = r^2\cdot e^{\, (\pi-2\varphi) j} \\ r^2 = r^2 \Quad{ & \wedge} \varphi = \pi - 2\varphi + 2k\pi, \quad k\in\zz \\ 1 = 1 \Quad{ & \wedge} 3\varphi = \pi + 2k\pi, \quad k\in\zz \\ r\in\rr_+ \Quad{ & \wedge} \varphi = \tfrac \pi 3 + \tfrac {2\pi} 3 \cdot k, \quad k\in\zz \ . \end{aligned}\end{split}\]Rozwiązaniem są 3 półproste wychodzące z \(0\) (wraz z punktem \(0\)) pod kątami \(\tfrac \pi 3,\ \pi,\ \tfrac {5\pi} 3\) przedstawione na stronie GEOGEBRA.
\(z=0\) nie jest rozwiązaniem, bo nie jest określony dla niego argument. Przyjmując \(\displaystyle 0 \neq z = r\cdot e^{\, \varphi j}, \ r\in \rr_+, \ \varphi\in [0, 2\pi)\) obliczamy:
\[\begin{split}\begin{aligned} -{\pi} & < \ArgPrincipal \Paren{-3\cdot z^4} \leq \tfrac \pi 2 \\ -{\pi} & < \ArgPrincipal \Paren{3 e^{j\pi}} + \ArgPrincipal \Paren{r^4 e^{4\varphi j}} - 2(k+1)\pi \leq \tfrac \pi 2 \\ r\in \rr_+ \Quad{ \wedge} -{\pi} & < \pi + 4\varphi - 2(k+1)\pi \leq \tfrac \pi 2, \quad k\in\zz \\ r\in \rr_+ \Quad{ \wedge} -{\pi} & < -\pi + 4\varphi - 2k\pi \leq \tfrac \pi 2, \quad k\in\zz \\ r\in \rr_+ \Quad{ \wedge} 2k\pi & < 4\varphi \leq \tfrac {3\pi} 2 + 2k\pi, \quad k\in\zz \\ r\in \rr_+ \Quad{ \wedge} \tfrac \pi 2\cdot k & < \varphi \leq \tfrac {3\pi} 8 + \tfrac \pi 2\cdot k, \quad k\in\zz\ . \end{aligned}\end{split}\]Rozwiązaniem są 4 obszary między półprostymi wychodzącymi z \(0\) (bez punktu \(0\)) przedstawiona na stronie GEOGEBRA.
\(z=0\) nie jest rozwiązaniem, bo \(\RealPart 0 = 0.\) Obliczamy postać wykładniczą liczby
\[\displaystyle \begin{aligned} j + 1 = |1 + j|\cdot e^{\, \ArgPrincipal(1+j) j} = \sqrt 2\cdot e^{\, \frac \pi 4 j}. \end{aligned}\]Przyjmując \(\displaystyle 0 \neq z = r\cdot e^{\, \varphi j}, \ r\in \rr_+, \ \varphi\in \rr\) obliczamy:
\[\begin{split}\displaystyle \begin{aligned} \RealPart \Paren{\left(j + 1\right)\cdot \overline{z}^5} < 0 \qlq \tfrac \pi 2 & < \ArgPrincipal\Paren{\left(j + 1\right)\cdot \overline{z}^5} - 2k\pi< \tfrac {3\pi} 2 \\ \tfrac \pi 2 & < \ArgPrincipal \Paren{ \sqrt 2\cdot e^{\, \frac \pi 4 j} } + \ArgPrincipal\Paren{ r^5\cdot e^{\, -5\varphi j} } -2k\pi< \tfrac {3\pi} 2 \\ r\in \rr_+ \Quad{ \wedge} \tfrac \pi 2 & < \tfrac \pi 4 - 5\varphi - 2k\pi < \tfrac {3\pi} 2, \quad k\in\zz \\ r\in \rr_+ \Quad{ \wedge} \tfrac \pi 4 + 2k\pi & < - 5\varphi < \tfrac {5\pi} 4 + 2k\pi, \quad k\in\zz \\ r\in \rr_+ \Quad{ \wedge} -\tfrac \pi {20} + \tfrac{2\pi} 5\cdot k & > \varphi > -\tfrac {\pi} 4 + \tfrac{2\pi} 5\cdot k, \quad k\in\zz \ . \end{aligned}\end{split}\]Rozwiązaniem jest 5 obszarów między półprostymi wychodzącymi z \(0\) (bez punktu \(0\)) przedstawionych na stronie GEOGEBRA.
7.4. Pierwiastki kwadratowe#
Definicja 7.4
Pierwiastkiem kwadratowym z liczb \(w\in\cc\) nazywamy każdą liczbę zespoloną \(z\in\cc\), dla której
Narration
Zbiór wszystkich pierwiastków oznaczamy symbolem
Przykład 7.1
Dla \(a > 0\) mamy:
\(\sqrt a = \Set{\pm \sqrt {a}}\), gdyż \( \qquad z^2 = a \qlq (z+\sqrt{a})(z-\sqrt{a})=0\)
\(\sqrt {-a} = \Set{\pm \sqrt {a} j}\), gdyż \( \qquad z^2 = -a \qlq z^2 - \left(\sqrt{a}j\right)^2 = 0 \qlq (z+\sqrt{a} j)(z-\sqrt{a} j)=0 .\)
Uwaga 7.4
Z definicji, w celu znalezienia pierwiastków kwadratowych \(z = x + yj\) z liczby \(w = a + b j\) należy rozwiązać równanie: \( (x + yj)^2 = a + b j. \) Porównanie części rzeczywistych i urojonych obu stron tego równania daje układ równań:
Można też dodać trzecie równanie: \( \quad x^2 + y^2 = |z|^2 = \Absolute{z^2} = |w| = \sqrt{a^2 + b^2}. \)
W nietrywialnym przypadku \(b\neq 0\) (co implikuje, że \(x\neq 0\)) otrzymujemy:
sumę pierwszego i trzeciego równania: \(\quad 2x^2 = a + \sqrt{a^2 + b^2}\),
z trzeciego równania: \(\quad\displaystyle y = \frac b {2x} .\)
Rozwiązaniem pierwszego równania jest \( x = \pm \sqrt{\frac { a + \sqrt{a^2 + b^2 }} 2}. \)
Po wstawieniu tych wartości do równania drugiego otrzymujemy pierwiastki kwadratowe.
Rozwiązanie
Rozwiązujemy układ równań:
Otrzymujemy rozwiązania: \(x=2,\ y= 3\) lub \(x=-2, \ y=-3 .\)
Zatem \(\sqrt{-5 +12j} = \Set{2 + 3j,\ -2 -3j}.\)
Rozwiązanie przedstawione jest na stronie GEOGEBRA.
7.5. Pierwiastki naturalnego stopnia#
Definicja 7.5
Pierwiastkiem stopnia \(n \in \nn\) z liczb \(w\in\cc\) nazywamy każdą liczbę zespoloną \(z\in\cc\), dla której
Narration
Zbiór wszystkich pierwiastków \(n\)-tego stopnia oznaczamy symbolem
Stwierdzenie 7.6
Jedynym pierwiastkiem \(n\)-tego stopnia z \(0\) jest \(0 .\)
Jeśli \(n\in\nn\) to istnieje dokładnie \(n\) pierwiastków stopnia \(n\) z liczby \(w .\) Co więcej, dla:
mamy \(\sqrt[n]{w} = \Set{z_0,z_1,\ldots, z_{n-1}},\) gdzie:
Definicja 7.6
Pierwiastkiem głównym stopnia \(n\) z liczby \(z\) nazywamy pierwiastek stopnia \(n\) z liczby zespolonej \(z\neq 0 \), który ma najmniejszy nieujemny argument.
Uwaga 7.5
Stwierdzenie wynika z rozwiązania równania na \(\displaystyle 0 \neq z = r\cdot e^{\, \varphi j}, \ r\in \rr_+, \ \varphi\in \rr\):
\[\begin{split}\displaystyle \begin{aligned} z^n = w \qlq \Paren{r\cdot e^{\, \varphi j} }^n & = R\cdot e^{\, \alpha j} \\ r^n\cdot e^{\, n\varphi j} & = R\cdot e^{\, \alpha j} \\ r^n = R \quad & \wedge \quad n\varphi = \alpha + 2k\pi,\quad k \in \zz \\ r = \sqrt[n]{R} \quad & \wedge \quad \varphi = \frac{\alpha + 2k\pi} n,\quad k \in \zz . \end{aligned}\end{split}\]Dla \(n = 2\) stwierdzenie daje pierwiastki kwadratowe. Istotnie, biorąc \(k= 0, 1\) dostajemy z powyższego wzoru:
\[\displaystyle \begin{aligned} z_0 & = \sqrt R\cdot\left(\cos \frac \alpha 2 + j \sin \frac \alpha 2\right), & z_1 & = \sqrt R\cdot\left(\cos \frac {\alpha + 2\pi} 2 + j \sin \frac {\alpha + 2\pi} 2\right). \end{aligned}\]Korzystając z faktu, że \(\cos\left(\frac \alpha 2 + \pi\right) = -\cos\frac \alpha 2\) oraz \(\sin\left(\frac \alpha 2 + \pi\right) = -\sin\frac \alpha 2\) otrzymujemy:
\[\displaystyle \begin{aligned} z_0 & = \sqrt R\cdot\left(\cos \frac \alpha 2 + j \sin \frac \alpha 2\right), & z_1 & = - \sqrt R\cdot\left(\cos \frac {\alpha} 2 + j \sin \frac {\alpha} 2\right) = -z_0. \end{aligned}\]Rozwiązanie przedstawione jest na stornie GEOGEBRA
Ćwiczenie 7.6
Znajdźmy pierwiastki 3-ciego stopnia z liczby \(w=8j .\)
Rozwiązanie
Ponieważ \(\displaystyle \Quad{8j = 8\cdot\left(\cos \frac \pi 2 + j \sin \frac \pi 2\right), }\) to:
Rozwiązanie przedstawione jest na stornie GEOGEBRA.
Ćwiczenie 7.7
Znajdźmy pierwiastki 4-tego stopnia z liczby \(\displaystyle w = \frac {-1 + \sqrt {3} j} 2 .\)
Rozwiązanie
Ponieważ \(\displaystyle \Quad{\frac {-1 + \sqrt {3} j} 2 = 1\cdot\left(\cos \frac {2} 3 \pi + j \sin \frac {2} 3 \pi\right) ,}\) to:
Rozwiązanie przedstawione jest na stornie GEOGEBRA
Ćwiczenie 7.8
Znajdźmy pierwiastki 6-tego stopnia z liczby \(w=-64 .\)
Rozwiązanie
Ponieważ \(\displaystyle \Quad{ -64 = 64\cdot\left(\cos \pi + j \sin \pi\right) ,}\) to:
Rozwiązanie przedstawione jest na stornie
Uwaga 7.6
Interpretacja geometryczna Stw. 7.6 jest następująca.
Pierwiastki stopnia \(n\geq 2\) z liczby \(w\in \cc\setminus\Set{0}\)
leżą na okręgu o środku \(0\) i promieniu równym \(\sqrt[n]{|w|}\),
są wierzchołkami \(n\)-kąta foremnego.
7.6. Pierwiastki z jedności#
Narration
Zauważmy, że pierwiastki stopnia \(n\) z liczby \(1\) mają postać
dla \(k\in \Set{0,\ldots n-1}\), gdzie główny pierwiastek z jedności, to
Oczywiście wartości \(\omega_k\) zależą od wyboru liczby \(n\in\nn .\) Mimo tego, przy ustalonym \(n\in \nn\), pierwiastki \(n\)-tego stopnia z 1 będziemy, tak jak powyżej, oznaczać symbolami \(\omega_k .\)
Uwaga 7.7
Podkreślmy, że \(\omega_0 = 1\), więc na płaszczyźnie zespolonej pierwiastki z jedności są wierzchołkami \(n\)-kąta foremnego, którego jednym z wierzchołków jest \(1 .\)
Dla pierwiastków z jedności stopnia \(n \geq 2\) zachodzą następujące własności:
\[\begin{split}\displaystyle \begin{aligned} \omega_0 + \omega_1 + \ldots + \omega_{n-1} & = \omega_1^0 + \omega_1^1 + \ldots + \omega_1^{n-1} = \frac{1 - \omega_1^n}{1 - \omega_1} = \frac{1 - 1}{1 - \omega_1} = 0 , \\ \omega_0 \cdot \omega_1 \cdot \ldots \cdot \omega_{n-1} & = \omega_1^{0 + 1 + \ldots + (n-1)} = \omega_1^{\frac{(n-1)n} 2} = e^{\, (n-1)\pi j} = (-1)^{n-1}. \end{aligned}\end{split}\]
Stwierdzenie 7.7
Niech \(z_\circ\in\cc\) będzie dowolnym pierwiastkiem stopnia \(n\) z liczby \(w\in \cc.\)
Wówczas
gdzie \(\omega_k,\) \(k\in \Set{0,\ldots, n-1}\), są pierwiastkami \(n\)-tego stopnia z \(1 .\)
Ćwiczenie 7.9
Podajmy i zilustrujmy na płaszczyźnie zespolonej rozwiązanie zespolone równania \((z+j-1)^4 = (2 + j)^8 .\)
Rozwiązanie
Zauważmy, że
Z tego wynika, że \(z_\circ = 3+4j\) jest pierwiastkiem 4-tego stopnia z \((2 + j)^8 .\) Ponieważ dla \(n=4\), główny pierwiastek z jedności to \(\displaystyle \omega_1 = e^{\, \frac \pi 2 j} = j \), czyli \(\omega_k = j^{\, k}\), to
Rozwiązanie przedstawione jest na stornie GEOGEBRA.